Geschiedenis

Ontstaan van het moderne Europese voetbal
 

Aan het eind van de 19e eeuw kwam voetbal vanuit Engeland overgewaaid naar het vasteland.  Daar werd in heel wat public schools een soort trapspel gespeeld. Er waren geen vaste spelregels, en het terrein waarop gespeeld werd, kon zowel een geplaveide speelplaats zijn, als een grasperk of een open veld. De enige grondregel was deze: ‘Men mag de bal met de hand stoppen, maar men moet hem met de voet voortbewegen.’ Het was dus geraden de bal, na het stoppen met de hand, onmiddellijk weg te trappen. Zo ver mogelijk. Waar hij landde, zorgde hij dan onmiddellijk voor heel wat worstelingen, die niet zonder gevolgen bleven.  Voetbal was een massasport die de jongens lef en eigenwaarde gaf.

 

Om het spel dermate ruw verliep, werden hier en daar stilaan toch spelregels opgesteld.  Die werd al snel steeds verfijnder, en ook de veldbezetting onderging ook een snelle evolutie. Het naïeve spel van het begin, toen tien spelers zich holderdebolder op de bal stortten, werd vervangen door meer strategische opstellingen. Al in 1880 speelden in Engeland de grote ploegen met vijf aanvallers, drie middenveldspelers, twee verdedigers en een doelman.

 

Aan het einde van de vorige eeuw was het voetbal de meest populaire sport ter wereld. Niet alleen in Groot-Brittannië, waar zij zeer sterk gestructureerd was, maar ook elders in Europa, waar Engelse studenten haar ingevoerd hadden.

 

Geschiedenis van het Humbeekse voetbal

 

In Humbeek werd er vanaf 1904 gevoetbald langs de Westvaartdijk, maar het terrein (de latere domeinen Binst) werd niet goedgekeurd door de Belgische voetbalbond. Na de nodige aanpassingen werd de aansluitingskaart aangevraagd.

 

 De club werd opgericht in 1907 en sloot zich in 1909 aan bij de Belgische Voetbalbond.  Humbeek FC kreeg het  inschrijvingsnummer 39 toegekend, en was samen met de Antwerp Footballclub (1), Union Saint Gillis (10), Lierse (30), Willebroek (85),… een pioniersclub.

 

De eerste ploeg van Humbeek startte definitief in de reeksen van de BVB in seizoen 1911-1912. Humbeek speelde toen in de regionale reeksen. Voetbal werd in die tijd beschouwd als een gevaarlijke sport. Het duurde daarom ook enkele jaren voor de jeugd erbij betrokken werd.

 

Tijdens de oorlog werd er niet officieel gevoetbald, maar vlak erna begon Humbeek met vriendenwedstrijden en werd er stilaan terug een ploeg opgebouwd. Netten werden gebreid en voor een uitrusting werd gespaard. Verplaatsingen gebeurden te voet: naar Brussel, naar Machelen,… het was vier uur op en vier uur af. De ploeg zou in 1920 terug officieel van start gaan in de BVB.

 

In 1926 werden de nationale reeksen uitgebreid tot drie niveaus en werd ook het aantal clubs in de nationale reeksen opgetrokken. Humbeek FC mocht zo dat seizoen voor het eerst aantreden in de nationale bevorderingsreeksen, vanaf toen het derde niveau. De club wist er zich meteen te handhaven. In 1930 strandde men echter op een gedeelde elfde plaats met Union Jemappes en tussen beide ploegen moest een testwedstrijd worden gespeeld omdat de twaalfde plaats een degradatieplaats was. Humbeek verloor met 1-2 en zakte zo na vier seizoenen weer uit de nationale reeksen.

 

In 1933 werd de club koninklijk en de naam werd Koninklijke Humbeek Football Club.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, in 1943, keerde Humbeek terug in de nationale bevorderingsreeksen. Opnieuw wist de club zich er een paar seizoenen te handhaven. In 1944/45 werden de competities omwille van de oorlog stopgezet. Een 15de plaats in 1947 betekende echter opnieuw de degradatie na drie seizoenen.

 

Humbeek FC speelde meer dan een decennium in de provinciale reeksen, tot men in 1961 er nog eens in slaagde de nationale bevorderingsreeksen te halen. Deze werden ondertussen gevormd door de vierde klasse.

Humbeek wist er zich het eerste seizoen nog te redden, maar na een op twee na laatste plaats in 1962 degradeerde de club na twee seizoenen opnieuw naar Eerste Provinciale.

 

Zeven jaar later, in 1970, volgde weer een promotie naar Vierde Klasse. Humbeek kon er zich een paar jaar in de middenmoot handhaven, maar een 15de plaats in 1973 betekende nogmaals degradatie, ditmaal na drie seizoenen. Humbeek bleef weer in de provinciale reeksen spelen tot 1981, toen men nog eens promoveerde naar Vierde Klasse. Ditmaal was het verblijf er van erg korte duur. Humbeek werd voorlaatste en zakte al na amper een seizoen weer naar Eerste Provinciale. 
Nu verdween Humbeek voor langere tijd in de provinciale reeksen en zakte er zelfs verder weg naar Tweede en Derde Provinciale.

 

Het Humbeekse voetbal kende - met andere woorden - door de jaren heen hoogtes en laagtes, maar had de reflex om telkens weer recht te krabbelen na mindere periodes, die meestal te wijten waren aan beperkte middelen.