Bij onze aankomst in Humbeek, omstreeks 14:10, stellen wij vast dat er - buiten de voltallige ploeg van Humbeek - slechts een 6-tal spelers aanwezig zijn van Wezembeek. In overleg met de aanwezige trainers en in samenspraak met de referee van dienst wordt er besloten nog even te wachten, gezien de rest van de spelers in aantocht zouden zijn.

Dit blijkt ook zo met de meeste supporters te zijn, want die zitten in grote getale nog in de kantine te genieten van een heerlijke maaltijd. En ik kan de organisatoren enkel maar feliciteren, want ik heb alleen maar goede berichten gehoord over de organisatie, het eten, het drinken, de bediening... Ik hoop dat ik volgende keer geen andere verplichtingen heb en mee aan tafel kan schuiven.

Uiteindelijk zien we rond 14.30 uur een groepje jonge mannen toekomen: de overige spelers van Wezembeek, die vriendelijk door de ref worden aangemaand hun zonder dralen om te kleden en klaar te staan om aan de wedstrijd te kunnen beginnen.

Uiteindelijk kan de match dan ook 10 minuten later van start gaan om 14.40 uur. En alsof de duivel er mee gemoeid is en Humbeek nog niet voldoende wakker, volgt er in de 6e minuut een aanval van de bezoekers, die eindigt met een harde knal op de kruising van het doel, waar Sascha de geschorste Nick verving. En plots waren we wakker van het verschieten... want deze fase werd onmiddellijk gevolgd door een uitbraak voor een gevaarlijke fase van onze jongens langs de rechterflank via Yoti, Dean en kapitein Maarten L. en uiteindelijk belandt de bal over de doellijn in corner. Maar deze corner bleef bij een goede oefening want de fase leverde verder geen enkel gevaar op.

De verdere beginfase werd in de 10de minuut nog wat gepeperd door een goed uitgemeten voorzet van Sam tot bij Dean, die over de goal besloot. Amper 2 minuutjes later stonden onze jongens alweer aan het doel van de tegenstander, waar Dean, na een subtiele pass van Maarten L., in een elegant vallende beweging maar nipt over het doel mikte.

De bedrijvigheid van Humbeek kwam op gang na een ietwat rommelige beginfase heen en weer. Ik heb zo'n klein vermoeden dat onze spelers dit met opzet deden, daar er nog heel wat supporters in de kantine waren, om hun dessert te verorberen. Daarop wist coach Rudi dat het tijd was om het vuur in de match te steken en onze spelers met luider stem coachende taal toe te roepen. En ja hoor, het had effect. De supporters kwamen buiten, om te kijken wat er aan de hand was, de eigen spelers hun dieselmotortje begon op toerental te raken en de tegenstrever verschoot zich een bult... In het middenveld kon Yoti dankzij een prachtige lepe 'steel' de bal afsnoepen en ging ermee aan de haal. Op zijn weg naar het doel dribbelde hij nog 2 Wezembekenaren die zeer verrast waren en toen stond hij oog in oog met de bezoekende goalie. Hij gaf deze het nakijken door de bal overhoeks, vlak naast de linkerpaal binnen te schieten. 15de minuut 1 - 0 voor de thuisploeg en je zag dat de jongens gretig zouden worden.

Maar zoals zo dikwijls ben je kwetsbaar in de euforie, want amper 3 minuten later kwam Wezembeek zowaar aan het Humbeekse doel: de bal was op geen enkele manier weg te krijgen, er ontstond een verwarrend gerommel en uiteindelijk knalde de bal tegen de paal. In de rebound was een Wezembeekse speler net iets sneller dan onze jongens en hij legde de bal binnen: 1 - 1.

't Zal toch niet waar zijn, hé, dacht de ondertussen groter wordende groep supporters, en inderdaad het was niet waar. Je voelde gewoon dat onze mannen niet met zich gingen laten sollen en ze namen opnieuw het heft stevig in handen. De bal bleef de volgende paar minuten in onze rangen en in de 20ste minuut konden we dan opnieuw genieten van een schitterend aanvalsmoment over verschillende stations gaande van verdediging, over het middenveld tot bij de aanvalslinie, waarna de bal in corner werd getikt. Gauthier had de opdracht om deze hoekschop te trappen en zo kwam de bal in de voeten van Dean, die vlak voor de keeper stond en deze achter zich in het net deed tasten. Goooooaaaaaal en de 2 - 1 was een feit. Zalig dat onze jongens zo snel en zo efficiënt hebben gereageerd op de tegentreffer die hun overkwam.

In de 25ste minuut waren de gasten weer doorgebroken via de rechterflank en schilderde Maarten S. zijn voorzet in de richting van zijn naamgenoot Maarten L. die de bal in zijn val nipt naast besloot. Kwestie van centimeters. Iets dieper zuchten en 't was prijs geweest.

De volgende minuten werden gekruid door enkele sublieme één-twee-drie-tjes en korte snelle passen van op het middenveld tussen Gauthier, Yoti, Maarten L. en Dean, waarbij de tegenstander enkel kon zien op welke mooie wijze onze jongens met de bal omgingen. Tijdens één van die 'tikketakka' momenten kwam Koen oprukken vanuit het middenveld en schoot hard en gericht naar doel, maar de keeper kon de bal nog net in zijn handen klemmen.

In de 37ste minuut volgde dan een nieuw hoogtepunt. Dean lanceerde een mooie voorzet van op de rechterflank en Maarten L. kon de bal nog net met zijn hoofd voor de voeten van Maarten S. schilderen, waarop deze niet twijfelde en in doel afrondde. Yes, yes, yes: na een mooi collectief samenspel 3 - 1.

Maar wat dan volgt is niet alleen speciaal, maar naar mijn mening ook gevaarlijk, niet alleen voor de eigen fysieke gezondheid, maar ook voor de staat van het veld. Om zijn goal op gepaste wijze te vieren deed Maarten S. zijn meer dan geslaagde imitatie van 'the dead fish'. Je moet het gezien hebben om het te geloven, maar je kan het het best als volgt beschrijven: je maakt een kleine bescheiden sprong recht omhoog, je draait je tijdens deze sprong subtiel op je zij en dan moet je je gewoon - zo stijf als een dode vis - plat op de grond laten vallen en effe blijven liggen. Ware kamikaze-stijl, respect Maarten, maar hou toch maar de staat van het veld in gedachten !

De volgende beslissende fase vertrekt van achteruit. Tars kan de bal afsnoepen van de tegenstander en kan ontzetten door een verre trap naar voor, waarbij de bal nog maar eens bij Maarten L. terechtkomt en deze levert opnieuw een afgemeten kopbal af aan Dean, die een paar maal over de bal struikelt, maar weigert te gaan liggen. Hij houdt op miraculeuze wijze bezit van het leer, slaagt er in de keeper te omspelen en kan de bal dan fijntjes binnen leggen. Hoera, hoezee, ... : 4 - 1 in de 43ste minuut.

Vlak nadien beseft ook de scheids - die een goede match floot, maar het werd hem ook niet moeilijk gemaakt - dat er mag worden gerust en hij maakt definitief een einde aan de 1e helft.

Bij het begin van de 2e helft stonden - buiten de voltallige ploeg van Wezembeek - slechts een viertal jongens van Humbeek klaar om de wedstrijd opnieuw aan te vatten. Op vraag van de scheids werd onze kapitein Maarten L. richting kleedkamers gestuurd met de vraag de andere spelers aan te moedigen om de 2e helft ook nog te komen spelen. Mogelijk dachten zij met het resultaat dat de match reeds volledig was gespeeld. Maarten L. kon zijn medematen toch nog overtuigen 45 minuten mee te spelen en zo kon de scheids om 15.40 uur ook de 2e helft op gang blazen.

Om te bewijzen dat ze nog wel wilden spelen volgen er onmiddellijk na de hervatting enkele snelle fases waarbij Humbeek de tegenstrever duidelijk onder druk zet. Deze 'pressing' resulteert in de 51ste minuut in een fase waarbij Gauthier 2 mannen dribbelt en vanaan de zijlijn van de 16meter de bal naar het midden kan schuiven. Daar duikt wederom een attente Dean op die de bal in doel kan verwerken, hopla : 5 - 1. 
De fases volgen mekaar dan in sneltempo op waarbij - wanneer onze verdedigers de bal van de tegenstanders kunnen afsnoepen - er kort en mooi collectief combinatiespel volgt tot aan het doel van Wezembeek. Tijdens één van die snelle momenten slaagt Maarten L. er in om van aan de zijkant de bal naar het midden van de 16meter door te tikken, waarbij de bezoekende keeper niet kan klemmen, maar spijtig genoeg is er niemand van Humbeek in de onmiddellijke buurt, waardoor de tegenstander kan ontzetten.

Er volgen dan enkele wissels, Dennis voor Sam en een paar minuten later Besnik voor Roel. De tegenstander heeft dan blijkbaar niet al te veel zin meer om nog 'echt' te spelen en geeft een wat onbeholpen, gelaten indruk. In de 67ste minuut werd Dean werd door de coach gered en ingeruild voor Valentin en werd hem rust gegund, nadat hij door de tegenstanders meerdere malen op de benen, de enkels en de hielen was getrapt.

Buiten een drietal spelers van Wezembeek, die het blijkbaar nog zien zitten en nog enige hoop koesteren, houdt de rest zich bezig met slordig en onhandig voetbal, waarbij onze spelers dan telkens weer op lompe foutieve wijze worden afgestopt. Het zijn niet echt vuile fouten en de gasten excuseren zich ook telkens , maar wanneer de stil-liggende fases zich opstapelen wordt de snelheid en de frisheid uit het spel gehaald, waardoor het geheel meer lijkt op een rugby-match waarbij het belangrijk is om terrein te winnen.

Onze jongens zijn dan blijkbaar ook moe gestreden en gezien de stand kunnen we het hun ook niet kwalijk nemen. Alle speler hebben elk in hun taak en hun positie vandaag puik werk geleverd en hebben vooral gewerkt voor het collectief. Goed gedaan, bedankt mannekes. 
De ref fluit af: voor sommigen wenkt een fijne warme douche en voor anderen een frisse pint in de kantine.

Na de verliesmatch tegen Moorsel, vroeg de coach van onze mannen een "9 op 9" voor de komende drie matchen. En de jongens hebben de coach zijn wens vervuld, zodat wij de heenronde kunnen afsluiten met een prachtige 6de plaats en een totaal van 27 punten.

En wat onze zondag helemaal goedmaakt : de fiere leider Kapelle o/d Bos verliest met 1 - 0 op Vossem. Wij zullen Kapelle op 8 januari thuis zeer hartelijk ontvangen met welgemeende Nieuwjaarswensen en hopelijk kunnen wij het verlies uit de heenronde dan ook rechtzetten.
Ondertussen wens ik u allen fijne Feestdagen en alvast een gelukkig en gezond Nieuwjaar.

 

Verslaggeving: Stef Van Litsenborgh